مولود كفيف للشاعرة ضحي جبر

أشعار : ضحي جبر 

مولود كفيف

ما بين مخابز حلمى باتسوّ ل رغيف

ولقتنى بين الشحاذين قاعد ذليل

مع انى كنت قبلكم

ثائر وبطلب من كرمتى

تترفع فوق السحاب

فاتت سنين

وانا لسه ساند كتفى مع كتف الامل

مع انه انتحر...

قبل انتحارى بكام سنه

واليأس كان واقف حداد على كل شىء

ماسك لجام الدنيا وسايق فينا مش عاجبه

ومش حاسس بصوت الحر اللى انكتم صوته

ومات صيته مع الايام

وانا عطشان

وداير حافى  ف الشارع ومسامير الوطن

راشقه فى رجليا

ودمى بيروى شوك وطنى

بلادى اللى كرهانى بتساعد غيرى

وملبسه الاغراب...  توبها الابيض

وانا اللى تعبت ف الغربة

ومافيش غير واسطه ربنا

اللى متأكلش عيش

لسه عاطل.. مش مهم

المهم انى نفسى القى نفسى

مع ان كرمتى

كانت

زى كتاب تسعيرته "شلن"

كان نفسى  الاقى

صوت يخفف روح الأمى

مع انى واخد من صريخ الجوع محبه

وبخاف أتألم من خوفى

ليقولوا بانى بحب الفوضى

مع انى الاول كنت بحارب فيها زمان

وطابور العيش من الزحمه مضايق منى

والبيت مهدوم على صاحب الدار

الكل واقف والهد وم متقطعه

والذنب مش ذنبى ،

ولا بإيدى اتولد حافى

وحمل تقيل على كتافى

متكتف  من الاسئلة

وانا مبقتش بشوف الضحكة فى قلبى

مع انى زمان ايام الثورة

كنت بشوفها

دا انا حتى كنت

بلاقى لروحى  صديق